Artykuły eksperckie

Analizując umowy, czy to dla wykonawców w projektach IT, zamawiających czy też programistów, jednym z obszarów, które praktycznie zawsze „ruszam” jest kwestia odpowiedzialności. W zasadzie nie ma negocjacji, w których ten temat zostałby nietknięty. W tym artykule chciałbym pokazać Ci praktyczny wymiar odpowiedzialności za szkodę w postaci utraconych korzyści. To o tę postać szkody często toczy się największe boje podczas negocjacji umów lub gdy wytłumaczę klientowi, że coś takiego w ogóle istnieje.

Wielu przedsiębiorców jest przekonanych, że istnieje prosty papierek lakmusowy na to, czy ktoś jest „naprawdę” pracownikiem. Stosunkowo często się z nim spotykam więc w tym artykule kilka słów o tym. A tym papierkiem lakmusowym jest pytanie: z czyjego sprzętu korzysta współpracownik. Skoro grafik pracuje na firmowym laptopie z firmowym oprogramowaniem, operator filmuje kamerą stacji, a serwisant korzysta z narzędzi w hali zleceniodawcy to dla wielu oczywiste, że to ukryty etat. Sprzęt należy do firmy, firma ponosi ryzyko, więc musi być pracodawcą. W tym artykule wyjaśniam, dlaczego sprzęt to fałszywy trop i nie należy go traktować jako jedyne kryterium, co tak naprawdę odróżnia niezależnego wykonawcę od pracownika i jak ułożyć współpracę tak, żeby udostępnienie komuś firmowych narzędzi nie obróciło się przeciwko Tobie podczas kontroli.

Od 8 lipca 2026 r. firmy mogą pytać Głównego Inspektora Pracy, czy ich umowy B2B, zlecenia czy kontrakty menedżerskie noszą cechy stosunku pracy. Wiążąca interpretacja GIP ma chronić przed sankcjami. Ale złożony wniosek bez audytu może sprowadzić kontrolę – zamiast ją odeprzeć.

Kiedy zatrudniasz kogoś do pracy, masz do wyboru kilka form: umowę o pracę, zlecenie albo współpracę z osobą na własnej działalności (tzw. B2B). Wielu przedsiębiorców wybiera zlecenie lub B2B, bo są tańsze i bardziej elastyczne. Dają także możliwość obniżenia obciążeń podatkowych dla osób realizujących usługi. Problem w tym, że o tym, czy ktoś jest naprawdę „pracownikiem”, nie decyduje nazwa umowy, którą podpiszecie. Decyduje to, jak ta praca wygląda w praktyce.

Jeśli planujesz złożyć wniosek o interpretację indywidualną do Głównego Inspektora Pracy (GIP) lub chcesz najpierw zbadać ryzyko prawne swoich umów B2B i zleceń, zespół Kancelarii After Legal może Ci w tym pomóc. Wspieramy klientów na każdym etapie – od audytu umów B2B, przez przygotowanie kompletnej dokumentacji, aż po złożenie wniosku do GIP.

W dobie postępującej cyfryzacji oraz rosnących zagrożeń związanych z cyberprzestępczością, regulacje dotyczące technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) stają się kluczowe dla bezpieczeństwa sektora finansowego. Pełne stosowanie przepisów rozporządzenia DORA będzie miało miejsce już 17 stycznia 2025 r. Czym są więc tzw. usługi ICT w kontekście rozporządzenia DORA i jakie obowiązki wdrożeniowe powoduje identyfikacja usługi ICT w strukturze instytucji finansowej?

Rejestr Informacji DORA to nowy, krytyczny obowiązek prowadzenia rejestru umów, który objął każdy podmiot finansowy. Jego przygotowanie stanowi potężne wyzwanie – w testach unijnych zaledwie kilka procent firm złożyło go poprawnie. Ten przewodnik przeprowadzi Cię krok po kroku przez stworzenie rejestru, wyjaśni, jak unikać kosztownych błędów, zrozumieć skomplikowane szablony i terminowo złożyć sprawozdanie, zapewniając pełną zgodność z DORA.

Prowadzenie prac badawczo-rozwojowych dla wielu firm jest nie tylko niezbędne dla rozwoju gospodarczego, ale służy też komercjalizacji IP. Udostępnianie innym podmiotom wzorów przemysłowych, patentów i innych praw może stanowić świetny sposób zarobku – pod warunkiem że takie działania dobrze się zaplanuje. Jak przeprowadzić komercjalizację IP od strony prawnej?